Bretagne (2017)

Bretagne, here we come! Nu we begin dit jaar eindelijk Normandië hadden veroverd, wilden we graag een stapje verder reizen; wél nog even starten met een kleine détour langs de stranden van de débarquement. Als uitvalsbasis nemen we de heerlijk idyllische camping Au Manoir de l’Abbaye – een plekje onder de appelbomen.  We fietsen ’s avonds naar het nabije Creully waar we in de schaduw van het chateau verwend worden met een typisch Frans menu (denk: lapin, cidre, terrine, tarte au pomme,… mmmh). Op de terugweg plukken we nog kleine gele pruimpjes als extra dessert.

Op maandag fietsen we, op basis van prima lokale fietskaarten en vanuit Magny-en-Bessin, naar de caissons in Arromanches. Dit zijn de betonnen pontons die werden afgezonken om er een tijdelijke haven te creëren op D-Day. Een nieuw fietspad doorheen de duinen voert uiteindelijk naar Longues-sur-Mer, waar de indrukwekkende Batterie Allemande te bezoeken is. Aan het water blijkt een super camperplek te liggen, maar wij vervolgen naar het drukke Bayeux. Opmerkelijk ginds: rond de kerk staan verschillende mensen met telelens en verrekijker: blijkt dat er een koppel torenvalken zit met jongen, die zich nu en dan laten bewonderen. Om het beroemde wandtapijt te bewonderen is het helaas te laat.

De volgende dag rijden we door naar de baai van de Mont St-Michel waar we ons installeren op camping Le Balcon de la Baie. Leuke plek, zwembad voor Aline, uitzicht… We fietsen naar de kust en volgen stukjes van verschillende aangeduide fietsroutes. De regio is wat dat betreft een flinke inhaalbeweging bezig. Terug op de camping worden we overvallen door een giga onweer – we krijgen net op tijd de bustent opgezet als shelter.

Woensdag bezoeken we de Mont Saint-Michel; we moeten de fiets achterlaten, enkel voetgangers en de shuttlebussen blijken nog de brug over te mogen. De site is druk maar toch een indrukwekkende must-see. Op de camping vindt Aline vriendjes – bovendien wordt ze getrakteerd op een WAP (worst, appelmoes, puree): feest !

Tijd om erop uit te trekken: we vertrekken ’s morgens op tijd naar Plage Verger voor een wandeling op de Sentier des Douaniers (GR 34). Dit is een fantastisch wandelpad dat langs de kust rondom Bretagne voert, en vroeger werd gebruikt door de grenswachters op hun ronde tegen smokkelaars. Kliffen en kleine strandjes wisselen af, betoverende vergezichten, fotogenieke tafereeltjes. Op Cap Grouin houden we even halt, om vervolgens verder naar Cancale te stappen waar we de zee in ons bord nemen – fruit de mer! Tenslotte steken we terug door naar ons vertrekpunt.

Vrijdag start als een “dol” dagje: kathedraal kijken in Dol de Bretagne, de molen en kleine prehistorische site op Mont Dol, en de vreemde menhir van Champs Dol… We tuffen verder naar Saint-Mâlo dat ons erg kan bekoren. We kuieren doorheen de straatjes en over de remparts. Tegen de avond gaan de hemelsluizen terug open – op de camping maken we een quick favorite: chili con carne.

We besluiten een stuk op te schuiven naar Cap Frehel. Helaas blijft het grijs en nat, en we informeren in de lokale VVV naar een kamer. Die vinden we in Maison Bellevue, boven de crêperie Petite Galette. De oudere eigenaars zijn volbloed Bretoenen, en dat zullen we geweten hebben – het hangt er vol met posters van (oude) coryfeeën en de traditionele muziek schalt uit de luidsprekers. Maar het is een prima adres, vlak bij het fort La Latte (op de parking blijven ’s nachts diverse campers staan). Het fort zelf is een bezoekje meer dan waard; al gehoord over kanonballen die werden verhit om meer schade aan te richten? Je kunt er de unieke oven hiervoor bewonderen. ’s Avonds rijden we nog even naar Cap Frehel, maar intussen is het hard aan het waaien en regenen. Met Aline bouw ik nog snel wat stenen torentjes, maar dan hebben we het toch gehad en vluchten naar onze knusse kamer.

Op zondag wil de zon evenmin – op de kaart van Frankrijk is er in de wijde omgeving geen beterschap te zien, dus springen we na enige discussie toch op de fiets richting Cap d’Erquin; de route is niet goed aangegeven en we stranden aan zee een flink eind voor de eigenlijke cap. Van daaruit maken we een wandeling naar het Îlot St Michel, dat je enkel bij laag water kan bereiken. Bij het kapelletje schrijven we een boodschap op een grote schelp, die aan de buitenmuur wordt gehangen. Een mooi plekje… maar dan begint het weer te regenen. Met het weer slaat ook het humeur langzaam om.

We rijden naar het kustplaatsje Biniz en komen net voor sluitingstijd in de VVV aan. We worden doorverwezen naar een private B&B – dat blijkt een volledig appartement te zijn boven het huis van de eigenares! We doen snel boodschappen en testen uitgebreid de keuken uit. Caroline heeft het intussen wel gehad met het weer, maar de Granite Rose staat nog op het verlanglijstje.

Maandag start zonnig, dus rijden we toch door naar Lannion waar we ons aan de kust installeren op camping Les Capucines, met zwembad. Gelukkig is dat overdekt… na de middag stormt het, de regen houdt niet op. Het humeur zakt onder nul. Verder dan een korte wandeling en wat boodschappen doen, gebeurt er weinig. Leve het zwembad!

Toch wagen we ons de volgende dag aan de boottrip naar Les Sept Îles vanuit Trestraou, waar we ’s middags nog kunnen lunchen in het zonneke. Eigenlijk gaat het om vijf eilanden, en betekent het gelijkklinkende Bretoense woord ‘Monnikeneilanden”. Op het grootste hebben effectief monniken gewoond en kan je een mooie wandeling maken. Maar het meest indrukwekkende van dit natuurreservaat is wel de enorme kolonie Jan-van-Genten die er broedt en leeft, niet minder dan 23.000 koppels! Vroeger op het jaar is daarnaast ook de kolonie Papegaaiduikers te bewonderen. Op de terugweg varen we ook nog langs de beroemde roze graniet kust. Helaas vergezelt de regen ons naar de camping…

Woensdag: bewolkt, regen, wind – hé, ’t is wel zomer hoor! Tijd voor een dagje indoor: we trekken naar Pleumeur-Bodou waar een bizarre constructie te ontdekken valt: le Radôme. Een witte paddenstoel met binnenin een enorme hoornvormige antenne, waarmee in de jaren ’60 televisiebeelden werden uitgewisseld met een identiek station in Amerika. Er is een museum aan verbonden over de geschiedenis van de moderne communicatie. Even buiten deze site ligt een pretpark onder de vorm van een Gallisch dorp, met leuke uitdagingen én nog eens voor het goede doel (projecten in Togo). Wellicht nòg leuker bij zonnig zomerweer (zucht).

We beslissen om een totale crash van het humeur én elke verdere huwelijkscrisis te vermijden, en vertrekken donderdag na de middag huiswaarts waar we tegen middernacht toekomen – in een droog, warm en windvrij huis!

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s