Utrecht in tweevoud (2014)

Midden juli konden we terug enkele dagen op stap. Omdat alle weerkaarten bijzonder pessimistisch waren voor de zuidelijke landen, besloten we richting Nederland te trekken. Na wat rondneuzen op internet kwamen we bij camping Laag Kanje op de Utrechtse Zandheuvelrug. Daar hadden we voordien nog nooit van gehoord…

Een tussenstop in Antwerpen transformeerde tot een bezoekje aan de dinotentoonstelling, die toen in het Centraal Station liep. Onze jongste kon zich helemaal inleven in de wereld van deze reuzen.

Doordat het intussen laat was geworden, besloten we in Wuustwezel een nachtje aan de vijver van camping Keienven te blijven staan. De volgende dag stonden we snel in Maarn, waar we een prima plekje vonden in het bosgedeelte van de camping, die opvallend rustig was. Nabij ligt een recreatiemeer, dat we zo goed als voor onszelf hadden.

Met de fiets bezochten we in de omgeving het verrassende Huis Doorn. Hier vond de laatste keizer van Duitsland, Wilhelm II, onderdak na WO I. Hij bleef er en ligt er ook begraven, samen met verschillende van zijn lievelingshonden.

Omdat de regio duidelijk nog veel in petto had, besloten we eind juli met het hele gezin terug te gaan. Wat we niet hadden ingeschat, was dat in Nederland intussen ook de vakantie was begonnen, en zowel camping als recreatiemeer waren herschapen in een druk bevolkt gebied… Utrecht beviel ons prima met haar oude grachten en kades, het historisch centrum, en voor de kinderen – ditmaal voltallig – het museum van Dick Bruna, de geestelijke vader van Nijntje.

In Woudenberg bezochten we de exotische piramide van Austerlitz, opgetrokken door soldaten van Napoleon die daar gelegerd waren, en onder invloed van de ontdekkingsreizen die toen in Egypte waren opgezet. Later die week maakten we nog een lange fietstocht en bezochten we het Kasteel Amerongen.

Voor een goede vakantiemix bezochten we tenslotte ook nog het Ouwehands Dierenpark in Rhenen. Daar worden onder andere mishandelde bruine beren opgevangen, die voorheen bijvoorbeeld als dansbeer in het Oostblok door het leven gingen. Het park is ruim en aangenaam, en ook weer niet te groot – een behapbare uitstap voor het hele gezin dus.

Meteen het einde van een heerlijk ontspannen en zonnige week – we hoorden nadien dat men in het Zuiden regen, wolken en frisse temperaturen had moeten verdragen.

Het kan vreemd lopen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s